සොදුරු අතීතය.

30 Aug 2010 Leave a Comment

by nilupa in මගේ අදහස් Tags: නිලූපා ලක්මාලි, බටුවංගල, Nilupa Lakmali of Batuwangala evillage

2008 අ.පො.ස (සා.පෙළ)විභාගයට ගා/බටුවන්ගල මහා විද්‍යාලයන් පෙනී සිටියා. මට ඉන් විශිෂ්ඨ ජයක් ලබා ගන්න පුලුවන් උනා.එදා මට ගොඩක් සතුටු  හිතුනා.මොකද මම කරපු දේවල් සාර්ථක උන නිසා.එදා  ඉදලා මන් මගේ අනාගතේ plan කලා. මට හිතුනා මට ලොකු ගමනක් යන්න පුළුවන් කියා.මම අ.පො.ස (උ.පෙළ) වාණීජ අංශයෙන් හදාරන්න හිතා ගත්තා.ඒකට මුල්ම අඩි තාලම දාන්න මග පාදලා දුන්නේ මගේ දයාබර ගුරුපියාණන් අරුණ සර්.සර් මට හැම දෙයක්ම කියලා දුන්නා.පාඩමි කරන විදිය පවා සර් මට කියලා දුන්නා.සර් කියපු දේවල් දුන් ඔවදන් මට අද වගේ මතකයි. සර් වගේම මගේ අමමා මාත් එක්ක නිබදවම ලගින් හිටියා. මට මෙ ගමන එන්න ඒක මට ලොකු ශක්තියක් උනා.

2009 මැයි මාසේ එක් දවසක බලා පොරොත්තු පොදි බැද ගෙන අලුත්ම ලෝකෙකට පිවිසුනා. ගෙදරින් පිට එක රැයක් නොසිටිය මම class යන්න එදා ඉදලා බෝඩිමක නැවතුනා. ඒ රාතිය මම ගත කලේ ගොඩක් අමාරුවෙන්. ඒත් මම හිතා ගත්තා කොපමණ බාධක ආවත් ඉගෙනීමෙන් පරතෙරට යනවා යනවාමයි කියලා.සති අන්තේ දවස් දෙකේ ටික කාලයක්  class ගියා. ඉතිං ඊට පස්සේ මං ගොඩක්ම ආදරේ කරපු තැනකට සමු දෙන්න මට සිද්ධ උනා. ඒ වගේම ගොඩක් ආදරේ කරපු අයගෙන් වෙන් වෙන්නත් මට සිද්ධ උනා.ඒ තමයි මම අවුරුදු 11ක් ඉගෙන ගත්ත මගේ ඉස්කෝලෙන් මට අස්වෙන්න සිද්ධ වුනා.ඒ වාණිජ විෂය එහි නොමැති නිසා.කෙදෙස් හෝ මම එක් දිනක විදුහලෙන් සමු අරගෙන තවත් විදු පියසකට පිය නැගුවා. ඒ ගා/ තවලම විද්‍යාරාජ ජාතික පාසලට.අලුත් යාළුවෝ අලුත් ගුරුවරු ත් එක්ක අලුත් ජීවිතේ තවත් අලුත් වුනා.මෙ විදිහට දිනපතා මම පාසල් ගියා. මෙි අතර තුර මම 2009 වසරේ විද්‍යාලීය ශිෂ්‍ය නායක මණ්ඩලයටතේරී පත් වුනා. එහිදීත් මම ගෙගාඩක් අත් දැකීමි වලට සාර්ථකව මුහුණ දුන්නා. පාසල් කාලව මෙගලස කෙමෙන් ගත කලා. පාසලේ වැඩ පන්තිවල වැඩ මම නිවැරදිව නොකඩවා ඉටු කලා.එයින් මම හොද මානසික තෘප්තියක් ලැබුවා.class ගිහින් ආපු දවස් වලට ගොඩක් මහන්සියි. මොකද බස් එකටම පැය හතරක් විතර යනනිසා.ඒත් මම ඒක ගනන් ගත්තේ නැහැ. මොකද ම‍‍ග් target එකට යන්න එීන නිසා. මට මේ ගමනෙදි හමුවුන හැම බාධකයක්ම මම අභියෝගයක් කියලා තමයි හිතුවෙ.මුල් මාස කිහිපය යන කොට මම ගාල්ලට හුරු වුනා.හොද යාළුවෝ ටිකක් හමුවුනා.ඇත්තටම ‍මේ කාලේ හරිම සුන්දරයි.මම එක දවසක් වත් CLASS කටි කලේ නැහැ. එදාට නියමිත වැඩ ටික එදාම කලා. වැඩ පැහැර හැරියේ නැහැ.මගේ උපරිම උතන්දුවෙන් වැඩ කලා.මම ආර්ථික විද්‍යාව ව්‍යාපාර අධ්‍යයනය ගිණුමිකරන අධ්‍යයනය විෂයන් ලෙස හැදෑරැවා. මම  ආර්ථික විද්‍යාව විෂයට ගොඩක්ම ආස කලා. මමයි මගේ යාළුවයි තව නංගිලා  දෙන්නෙකුයි අපේ බෝඩිමෙි හිටියා.අපි කවුරුත් වාණිජ කරන අය ඒක නිසා සමහර වෙලාවට අපි ආර්ථික විද්‍යාඥයෝ වගේ.හරිම සතුටුයි ඒ ගැන මතක් වෙන කොට.ඇත්තටම මට හිතෙන විදිහට නමි ඉගෙන ගන්න එක ගොඩක් අමාරුයි ඒත් ඒ වගේ අත්දැකීමි ලබන්න ඉගෙනගන්න ලැබෙන එක ලොකු භාග්‍යක්. මේ ලෝකේ ඉන්න ඉගෙන ගන්න වයසේ ළමයින්ගෙන් බොහෝම ටික දෙනාටයි මේ අවස්ථාව ලැබෙන්නේ සමහහර අය ට අවාසනාවට මේ අවස්ථාව  අහිමි වෙනවා තවත් සමහර අය වුවමනාවෙන්ම ඒ අවස්ථාව නැති කර ගන්නවා.මම හහිතන විදියට ඒක තමයි ලොකුම පරාජය.

මගේ කඩඉමි විභාගය දිනෙන් දින ලං වුනා. පාසලට සමු ‍දෙන්න කාලය  කෙමෙන් එළඹුනා . හිතට දැනෙන දුක කොයි තරමිද කියා කියා ගන්න බැහැ. පාසල් කාලේ ඒ තරමිම සුන්දර නිසා.නමුත් ආපස්සට අවුරැදු දෙකක් හැරිලා බැලුවම මට සතුටු වෙන්න පුළුවන්.කෙමෙන් කෙමෙන් 2010 අගෝස්තු මුල් සතිය පැමිනියා.A/L EXAM එකට දින කිහිපයක් තියෙද්දී  CLASS වලත් නිවාඩු ලැබුනා. දැන් හිතට ලොකු බයක් දැනෙනවා.ඒත් ඒ සියල්ල ජයගහනයේ මග සලකුනු කියා මම හිතනවා.මාපිය  ගුරැවරැන්ගේ ආශිර්වාද මැද මම සතුටු සිතින් දක්ෂ ලෙස විභාගයට මුහුණ දුන්නා. මම හිතනවා මට ජයග්‍රහනය ලැබේවි කියා.හැම දෙනාගේම ආශිර්වාදය මට නිරන්තරයෙන් ලැ‍‍බෙන නිසා.

දැන් මට exam ඉවර වෙලා  හිතට ලොකු සැහැල්ලුවක් දැනෙනවා.මගේ බලාපොරොත්තුව අනාගතේ දවසක වෘත්තිය ක්ෂේතයෙන් charted accountant කෙනෙක් වෙන්න. මම කෙසේ හෝ ඒ තැනට එනවා.සමාජීය වශයෙන් රටට දැයට වැඩදායක හෙ‍ාද පුර වැසියෙක් වෙනවා.

මට මේ තැනට එන්න මගේ ලගින් නිබදවම හිද මට අවවාද අනුශාෂනාදුන් විටක මට ගුරු පියෙකු වු තවත් විටෙක සොහොයුරෙකු බදුවු මගේම ආදර ගුරු පියාණනි ඔබට මා සදා ණය ගැතියි.

Advertisement